Njëherë një njeri i pasur shkon te një dijetar dhe i thotë:
"Nëse më lejon kam dëshirë që t'i plotësoj me mallin tim të gjitha nevojat tuaja".

Kishte dalë një grua nga shtëpia e sajë dhe kishte parë tre pleq me mjekra të bardha e të gjata, të ulur në oborrin e shtëpisë së saj dhe asnjërin prej tyre nuk e njihte!

Tregon dr. Aid El-Karni

Gjatë periudhës së artë abasite, një nga dijetarët e Bagdadit, kryeqyteti i hilafetit islam të asaj kohe, mbante reputacionin se kishte dituri të madhe.

Në kohët e lashta, një prej mbretërve të asaj kohe kishte dal për të shëtitur në tregun e vjetër. Duke shikuar, sytë i shkuan në një dyqan të vjetër i cili nuk posedonte ndonjë gjë që t’i tërheq vizitorët, sepse dukej gati i zbrazur, kurse pranë tij qëndronte një plak i kërrusur, i ulur me qetësi në një shkamë të vjetër i zhytur në mendime...

Gjatë bajramit shkova të vizitoj mikun tim. Djali i tij i vetëm erdhi dhe më përshëndeti. Babai duke e parë me krenari filloi ta lavdëroj.

Jetonte një kohë një njeri i varfër bashkë me gruan e tij.

Një profesor në fund të ligjëratës mori një portokall dhe pyeti studentët: - Nëse e shtypi me tërë forcën këtë portokall, çka do të del nga ai?

Ishin tre njerëz dhe secili prej tyre në supet e tij barte nga dy thasë.

Në një vend jetonte një baba me të birin. Të dy ishin të dijshëm. Babai ishte punëtor e djali përtac.